پیشینه و اهداف: با توجه به اینگه سالهاست که فقدان "دانشنامه" معلمان ماندگار کشور از سوی متولیان آموزش و پرورش کشور نادیده گرفته شد است؛ این مقاله در صدد بازشناسی جایگاه فرهنگی-اجتماعی معلمان ماندگار ایران دوران معاصر برآمده است.. روشها: نگارنده برای دستیابی به این هدف خود نیاز دید که یک مطالعه اسنادی-کتابخانهای بپردازد. در همین راستا از میان معلمان سرآمد دوران معاصر ایران که هرکدام به نوعی زیربنای تحولی فرهنگی-ساختاری-اجتماعی بودهاند، 8 شخصیت را انتخاب کرد. سپس آثار هرکدام از آنها را چه به صورت مستقیم، چه صورت دست دوم را به شیوه نمونهگیری هدفمند و نظری انتخاب و اطلاعات موردنیاز را فیشبرداری کرده است. بعد از گردآوری اطلاعات، اقدامات، فعالیتها، نقشها و دغدغهمندیهای ساختارمند آنها، دستهبندی شده و در دو مرحله بعد توصیف و مضمون نهایی استخراج شد. یافتهها نتایج دسته بندیها و توصیف نشان داده که معلمان ماندگار دوران معاصر ایران بیشتر در راستای تقویت فرهنگ و توسعه آموزش عمومی بوده است. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها میتوان گفت هرکسی که در ایران زمین دغدغهای داشته است، دغدغهی فرهنگ و آموزش در الویت او بوده است. بنابراین ضروری است که تصمیم سازان علاوه بر بازخوانی این بزرگان فرهنگ و آموزش، زمینه توسعه رشد چنین افکار و افرادی را فراهم آورد تا پژوهشگران و علاقمندان حداقل در یک دوره کوتاه مدت بتوان معلمان ماندگار را در یک مجموعه بزرگتر با عنوان " دانشنامه معلمان ماندگارتاریخ آموزش و پرورش ایران" تدوین کرد یا حداقل موضوع مطالعات خود قرار دهند.
سادئی, علی . (1404). بازشناسی نقش و جایگاه معلمان ماندگار تاریخ آموزش و پرورش ایران. پژوهش در آموزش تاریخ, 6(1), 101-135. doi: 10.48310/rhe.2026.22476.1190
MLA
سادئی, علی . "بازشناسی نقش و جایگاه معلمان ماندگار تاریخ آموزش و پرورش ایران", پژوهش در آموزش تاریخ, 6, 1, 1404, 101-135. doi: 10.48310/rhe.2026.22476.1190
HARVARD
سادئی, علی. (1404). 'بازشناسی نقش و جایگاه معلمان ماندگار تاریخ آموزش و پرورش ایران', پژوهش در آموزش تاریخ, 6(1), pp. 101-135. doi: 10.48310/rhe.2026.22476.1190
CHICAGO
علی سادئی, "بازشناسی نقش و جایگاه معلمان ماندگار تاریخ آموزش و پرورش ایران," پژوهش در آموزش تاریخ, 6 1 (1404): 101-135, doi: 10.48310/rhe.2026.22476.1190
VANCOUVER
سادئی, علی. بازشناسی نقش و جایگاه معلمان ماندگار تاریخ آموزش و پرورش ایران. پژوهش در آموزش تاریخ, 1404; 6(1): 101-135. doi: 10.48310/rhe.2026.22476.1190